طیور رویان

آشنایی با پرورش مرغ بومی

پرورش مرغ بومی به روش اطلاق می شود که در آن از نژاد شده مرغ،به جهت مقاومت در برابر عوامل نامساعد محیطی و بیماری ها در محیط های غیرصنعتی و روستایی و یانیمه صنعتی استفاده می شود.

ویژگی:

 

این نژادها اغلب دارای تولیداتی کمتر از نژادهای مرسوم صنعتی و اصلاح نژاد شده هستند.در واقع اصلاح نژاد،در نژادهای صنعتی در جهت تولیدات بیشتر و با توجه کمتر به مقاومت به عوامل محیطی و بیماری ها موجب این اشتقاق گردیده است.

پرورش مرغ بومی و شامل چهار مرحله است:

1-جوجه کشی

2-پرورش نیمچه

3-پرورش پولت

4-پرورش مرغ تخمگذار

1-در مرحله نخست تخم مرغهای گردآوری شده از مزارع پرورش مرغ بومی با استفاده از دستگاههای جوجه کشی و یا مرغ کرچ به جوجه یکروزه تبدیل می شوند؛که مدت زمانی در حدود 21روز را در هر دوره در بر می گیرد.

2-در مرحله دوم جوجه های یکروزه با وزن تقریبی 30تا 40گرمی با مصرف حدود 0.5کیلوگرم دان به نیمچه ای یک ماهه با وزنی در حدود 300 گرم تبدیل میشوند.

3-در مرحله سوم نیمچه های بومی با وزنی حدود 300 گرم با مصرف دانی در حدود 8تا9 کیلوگرم به پرنده ایی بالغ در حدود 1200گرم در طی مدت 14 هفته تبدیل می شوند.

4-مرحله چهارم پرورش مرغ تخمگذار است؛که از 18 هفتگی تا 80 یا 160هفتگی ادامه دارد ودر آخر مرغها به کشتارگاه رفته و به صورت گوشت صنعتی سوسیس،کالباس،کنسرو مصرف می شونئ.ویا به صورت مستقیم به مصرف خانوار میرسند.این مرغها در مدت تولید بسته به نوع نژاد در حدود 80تا 290 تخم میگذارند.این مرغها را در قفس و یا بستر و در محیطهای صنعتی ،نیمه صنعتی و یا روستایی مورد پرورش قرار میگیرند.در گله های مولد نسبت خروس به مرغ در حدود 1به10 و در گله های تولید تخم خوراکی 250به 1 است.

انواع مرغ های بومی از حیث بهره دهی:

مرغ های بومی معمولا به سه نژاد

الف:تخمگذار

ب:دو منظوره،تخمگذار گوشتی

پ:زینتی و تفریحی

نکته مهم:مرغ هایی که به عنوان مرغ جهادی مطرح اند جزو گروه دوم اند و در بهترین شرایط سالانه 200 عدد تخم تولید می کنند که این میزان 105 عدد کمتر از نژادهای اصلاح شده صنعتی است.

لذا تغذیه نژادهای جهادی به صورت صرفا دستی فاقد توجیه اقتصادی است.پس لازم است که این طیور،حداقل نیمی از خوراک روزانه خود را در حدود 85گرم است،از مرتع گیاهان و کمپوست بقایای گیاهی و جانوری تامین نماید.

در حال حاضر اکوتیپی بین نژادی تحت عنوان اکوتیپ دو رگ که حاصل تلاقی گری، واستفاده از خاصیت هتروزیس در بین دو نژاد بومی و نژادهای تخمگذار صنعتی است رایج شده است.این اکوتیپ تخم مرغ های بیشتری در بازه 240تا 300 تخم در سال تولید می نماید اما نسبت به بیماری ها و عوامل محیطی مقاومت کمتری نسبت به نژاد بومی دارد.

اهمیت پرورش طیور

امروزه یکی از معیارهای پیشرفت جوامع،وضعیت تغذیه بویژه تغذیه پروتئین توسط افراد آن جامعه است.وظیفه متخصصین علوم دامی تولید پروتئین با حداکثر کیفیت و عملکرد و حداقل هزینه و بار محیطی می باشد.فراورده های طیور از مهمترین منابع پروتئینی در اغلب کشورها می باشند.بطوریکه تولید و مصرف آن در اغلب کشورها با سرعت روز افزون در حال افزایش است.

اهمیت پرورش طیور از دو جنبه قابل بررسی است:

1-اقتصادی

2-بهداشت

اهمیت اقتصادی پرورش طیور:

الف:ضریب تبدیل غذایی

تعریف:مقدار غذایی که حیوان می خورد تا یک کیلوگرم محصول تولید کند.که این محصول می تواند گوشت،تخم مرغ و یا شیر باشد.

ضریب تبدیل غذایی هر چه کوچکتر باشد بهتر است.راندمان غذایی بر عکس ضریب تبدیل غذایی است.

ضریب تبدیل غذایی تولید تخم مرغ بومی در بهترین حالت در حدود 3/3 است.

ضریب تبدیل غذایی تولید تخم مرغ مرغ تخمگذار صنعتی در حدود 2/2است.

ضریب تبدیل گوشت مرغ در ایران تا 5/2 نیز می رسد در حالی که در کشورهای پیشرفته زیر 2و گاهی 6/1است.ضریب تبدیل تخم مرغ نیز به طور میانگین حدود 2/2می باشند.

ب:سهولت تغذیه طیور بومی

در تغذیه طیور از مواد متراکم و کم حجم استفاده می شود.هم چنین بدلیل اینکه حس بویایی و چشایی طیور ضعیف است.طیور را با هر غذایی می توان تغذیه نمود.ولی امکان بروز مسمومیت در اثر مصرف مواد خوراکی آلوده نیز بالا می رود.مثل مسمومیت با کپک یا چربی های فاسد و....

مرغ بومی توانایی بیشتری نسبت به طیور صنعتی در مقابل عوامل مسمومیت زا دارند.

جهت انجام تغذیه در مرغهای بومی می توان مواد کم کیفیت تری نسبت به مرغ صنعتی استفاده نمود همچنین میتوان به میزان محدودیتهای تغذیه ایی معمولدر طیور افزوئ.در نتیجه این عمل میتوان طیور بومی را با دامنه بالایی از ضایعات کشاورزی و پسماندها و همچنین استفاده از مرتع و زباله های خانگی تغذیه نمود.

پ-سهولت پرورش طیور بومی

مهمترین عامل محدود کننده پرورش ارتفاع منطقه است. امروزه در اغلب مناطق گرم و یا سرد دنیا طیور به طور گسترده ای پرورش داده می شوند: زیرا عوامل محیطی موثر در پرورش متراکم طیور قابل کنترل هستند. ضمنا در واحد سطح می توان مقادیر قابل توجهی محصول با بازده بالا تولید کرد.مثلا در هر متر مربع از بستر و یا قفس می توان تا 28 قطعه مرغ تخمگذار صتعتی،14 قطعه مرغ دو منظوره جهادی،20قطعه مرغ تخمگذار دو رگ را پرورش،و به ترتیب تا 420 کیلو گرم ،140کیلوگرم،250کیلوگرم تخم مرغ از هر متر مربع استحصال کرد ویا در روش پرورش طیور در قفس ،علاوه بر سطح از فضا هم استفاده بهینه می شود.البته ارتفاع بالا یک عامل مهم محدود کننده است.پرورش مرغ بومی به علت تنوع نژادی و بومی شدن نسبت به شرایط محیطی سهولت پرورش بیشتری را داراست و نیاز به عوامل تامین کننده و احتیاجات کمتری را طلب می نماید.

اهمیت بهداشتی پرورش طیور

تعداد بیماری مشترک بین انسان و طیور در مقایسه با دام بسیار کمتر است.مهمترین بیماری مشترک سالمونلا،کمپلیو و آنفلوانزا h5n1 و... است.

گرد آورندگان: تیم پرورش رویان طیور

جهت مشاوره با شماره 09113142395تماس حاصل فرمایید

آدرس سایت: www.royantoyoor.ir

خواندن 391 دفعه

تماس با ما

اطلاعات تماس گروه طیور رویان

آخرين ارسالهاي كيوننا

خطا: mod_kunenalatest : كيوننا نسخه 5.0 (يا بالاتر) بر روي سيستم شما نصب نيست !!!